Tijdens het wassen van de auto vertelt je buurman over een royaal gebaar richting een gezin in de problemen. Tussen neus en lippen door zegt hij: als je in het witte doodshemd ligt, gaat het er alleen maar om of je het goede hebt gedaan voor anderen. Hoe kun je hierop reageren?
Je komt deze gedachte wel vaker tegen: als je ieder het zijne gegeven hebt en het goede voor de samenleving gezocht hebt, zit het wel goed. We weten vanuit de Bijbel dat we in alles tekort schieten en van nature zo gericht zijn op onszelf, op ons eigen goede gevoel. Met ons goed doen aan anderen kunnen we voor God niet bestaan. We hebben de Heere Jezus nodig. Hij heeft volmaakt het goede gezocht voor anderen. Hij gaf zelfs Zijn leven voor vijanden. En dat alles in plaats van degenen die in Hem geloven.
Maar, een gesprekje tijdens het autowassen is niet de gelegenheid om uit te leggen hoe het zit. Het is extra lastig als je verder niet veel contact met de ander hebt. Hoe zou je wel kunnen reageren?
Zo’n opmerking is een mooi aanknopingspunt, maar je bent er niet op voorbereid. Het kan jezelf helpen om eerst de ander samen te vatten (en zo erkenning te geven) en wat open vragen te stellen: ‘Fijn dat je…’. Wat bedoel je precies met je opmerking dat…?’
Je kunt proberen erachter te komen waar iemand zijn stellingname op baseert. Wil iemand terugkijken op een zinvol leven of is er misschien het besef dat er na de dood toch iets anders is?
Verder zou je – sprekend vanuit jezelf – aan kunnen geven dat je het geloof in de Heere Jezus belangrijk vindt. Niet om te overtuigen, maar om te getuigen. ‘Ik vind het wel lastig hoor. Wie ben ik als ik voor God sta? Ik schiet zo vaak tekort. Ik heb de Heere Jezus nodig. Hij is de Enige die volmaakt heeft geleefd en niet Zichzelf zocht, maar het goede voor de ander. Hij wilde zelfs in plaats van vijanden sterven.’
We delen graag ook enkele waardevolle tips voor het voeren van een gesprek (uit brochure EVGG):
Lees hier andere vragen en antwoorden.